اتصال آستین انبساط الاستیک یک روش نسبتاً جدید برای ایجاد تناسب محکم است. به دلیل ساختار ساده، دقت بالا در مرکز، ظرفیت انتقال گشتاور بالا، گیره قابل اعتماد و سهولت در مونتاژ و جداسازی قطعات، به طور گسترده ای در ساخت چرخ دنده استفاده می شود.
در طول ماشینکاری دنده، روشهای طراحی تجربی سنتی معمولاً رابطه واقعی بین تنش و انبساط در آستینهای الاستیک را در نظر نمیگیرند. این منجر به نرخ ضایعات بالا و عمر کوتاه خدمات در کاربردهای عملی می شود. برای پرداختن به این موضوع، از نرم افزار اجزای محدود ANSYS برای تحلیل کیفی رابطه بین استحکام آستین و انبساط آن استفاده شد و سه طرح بهبود پیشنهاد شد. تجزیه و تحلیل موردی نشان می دهد که هم تنش و هم انبساط آستین با جابجایی بدنه آستین افزایش می یابد. توصیه می شود که در ماشین کاری واقعی، سنبه 0.15 میلی متر کشیده شود تا ضمن اطمینان از ایمنی آستین، نیروی گیره لازم به دست آید. در این شرایط، ضریب ایمنی 1.50 و حداکثر انبساط 0.032 میلی متر است که یک مبنای نظری قابل اعتماد برای طراحی و عملکرد عملی آستین های انبساط الاستیک ارائه می دهد.
