کوپلینگ های دیافراگمی را می توان بر اساس عواملی مانند جنس و تعداد دیافراگم ها طبقه بندی کرد.
Based on the number of diaphragms, they are categorized into single-diaphragm and double-diaphragm types; the distinction between them lies in their respective capacities to accommodate various forms of misalignment.
با توجه به مواد، بدنه اصلی کوپلینگ معمولاً از فولاد (به عنوان مثال S45C) یا آلیاژ آلومینیوم ساخته شده است.
از نظر پیکربندی ساختاری، گزینه ها شامل انواع با شفت میانی می شوند. طراحی شفت میانی امکان نصب و حذف بدون جابجایی ماشین آلات متصل را فراهم می کند. کوپلینگهای دیافراگمی پلکانی قابلیتهای جبران ناهماهنگی فوقالعادهای را ارائه میکنند - تا دو برابر ناهماهنگی زاویهای کوپلینگهای دنده - در حالی که نیروهای واکنشی کم در طول جابجایی شعاعی اعمال میکنند. آنها بسیار انعطاف پذیر هستند و درجه ای از خروج از مرکز، ناهماهنگی زاویه ای و انحراف محوری را تحمل می کنند. علاوه بر این، آنها برای محیطهای با دمای بالا (80- درجه تا +300 درجه) و شرایط عملیاتی سخت مناسب هستند و عملکرد ایمن را در میان ضربه و لرزش تضمین میکنند.
با توجه به روشهای اتصال، رابط شفت به کوپلینگ معمولاً از یک اتصال کلید یا طراحی بدون کلید (مانند انواع آستین گیره یا انبساط) استفاده میکند.
بر اساس پیکربندی نصب، کوپلینگهای دیافراگمی در پیکربندیهای تک دیسکی، دودیسکی و حلقهای فاصلهدار موجود هستند.
